September 2010

150 Dagen keuzes maken.

Deze week is het 150 dagen geleden dat ik door de gemeenteraad werd benoemd tot wethouder. Door het afleggen van de belofte nam ik deze mooie en eervolle functie op mij.

150 dagen waarin ik vanaf het 1e beraad op 14 april bezig ben geweest met Hoorn, de regio en vooral met het maken van keuzes.

Keuzes op het gebied van inhoud, plezier en privézaken. Want als mij iets de afgelopen 150 dagen duidelijk is geworden dat het besturen van onze mooie stad naast eervol ook vooral intensief is. Niet in de wat tobberige zin van “druk, druk, druk”, maar vooral inspirerend bezig gaan met nieuwe dingen, zoals het inwerken op de inhoud van mijn mooie portefeuille, kennismaken met inwoners en organisaties, de ambtelijke organisatie, mijn medewethouders, de raad, collega-bestuurders in de regio, provincie etc.

Gelukkig word je hierin geholpen door een buitengewoon geroutineerd bestuurssecretariaat, die je agenda beheert en je soms adviseert over je tijdsindeling. Ik gebruik bewust het woord adviseren want uiteindelijk maak je je eigen keuzes. Zo heb ik in mijn agenda-indeling de woensdagmiddagen structureel vrijgehouden voor werkbezoeken. Een goede keuze want ik heb gemerkt dat je voor je weet, je totaal bent ingesloten door de dagelijkse zaken en er geen tijd meer is voor verdieping en vooruitdenken, wat essentieel voor het besturen is. Immers ons coalitieakkoord gaat over 4 jaar en er moet dus op lange termijn worden gedacht. Een bewust keuze dus, die er soms toe leidt dat andere zaken maar even moeten wachten.

De avonden en weekeinden zijn goed gevuld, niet alleen met vergaderingen, maar ook, en dat hoort bij mijn portefeuille, het bezoeken van culturele manifestaties, soms wordt je daar voor uitgenodigd, maar ik vind het zeker in mijn 1e jaar noodzakelijk ook spontaan te komen kijken. Zo bezocht ik een culturele leerlingenavond van Titaan waarin de leerlingen in competitieverband met optredens met elkaar streden. Een keuze in de weekeinden is dan altijd of je nog tijd voor je sociale verplichtingen (privé) wilt overhouden.

Een ander aspect van het maken van keuzes is de publiciteit. De pers
weet je van af dag 1 te vinden en verwacht je mening. Je leert dan snel hoe hiermee om te gaan, en de afdeling communicatie adviseert je hierbij als je dat wilt. Maar uiteindelijk bepaal je zelf of je op persverzoeken ingaat, of wat de inhoud van een persbericht is. Ook een keuze dus. Wat ik niet had verwacht, is dat de contacten met de regio zo intensief zouden zijn. Daarbij komt dat ik als (technisch) voorzitter van 2 regionale overleggen hier een specifieke coördinerende rol in speel. Daarnaast wordt Hoorn als centrumgemeente door provincie en rijk nogal eens als aanspreekpunt gezien. Zo voerde ik met 11 andere wethouders van Onderwijs als regionaal vertegenwoordigers schoolverzuim een inspirerend gesprek met de staatssecretaris van onderwijs hoe het verzuim omlaag kan, ook hierin zijn keuzes te maken zoals ik uit de verschillende plannen van andere regio’s merkte.

Keuzes maken dus, elke dag en vervolgens voor deze keuzes staan, niet dogmatisch, maar vooral in het besef dat je het nooit iedereen naar de zin kan maken. Uiteindelijk zal ik ook pijnlijke beslissingen (en met de komende ombuigingen zullen die er zeker komen) moeten nemen.
Mijn keuze daarin is altijd het lange termijn belang van Hoorn, haar inwoners en haar organisaties (instellingen en bedrijven) voorop te stellen, hoewel dat zeker voor niet iedereen altijd zo zal lijken. Kritiek zal dus zeker komen, en dat hoort er ook bij dus daar moet je als wethouder niet te moeilijk over doen en het accepteren. Tenslotte is het mijn eigen keuze geweest deze mooie functie te aanvaarden en alle leuke en minder leuke dingen horen daarbij.

Deze eerste 150 dagen zijn voorbij, de inwerkperiode (voor een groot deel) ook, ik weet dat ik een goede keuze heb gemaakt deze functie te aanvaarden.

Peter Westenberg
9 september 2010